Greek English

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017     

undefined

Η Καίτη Χαλιορή στο "ευθέως" Απριλίου 2013

Απρ 08, 2013, 09:33

Της Καίτης Χαλιορή
Εικαστικού

 Η Διεπιστημονικότητα στην Τέχνη  

 

Από την μακρινή εποχή που ανέτειλε η ανθρώπινη ευφυΐα, η τέχνη υπηρέτησε την ανάγκη του ανθρώπου να εξοικειωθεί με το άγνωστο, να ερμηνεύσει τις υπαρξιακές του αναζητήσεις, να γίνει ο ίδιος δημιουργός και να μεταδώσει την εμπειρία. Οι προϊστορικοί μας πρόγονοι δημιούργησαν τα ευλογημένα ψήγματα πρωτόλειας τέχνης και τεχνολογίας που πιθανώς συνδέονταν με θρησκευτικές εκδηλώσεις και τελετές μαγείας και δημιούργησαν τις πρώτες σπίθες πολιτισμού της ανθρωπότητας.
Στους ιστορικούς χρόνους οι επιστημονικές και τεχνολογικές κατακτήσεις στήριξαν την δημιουργία έργων που παρέμειναν μέχρι σήμερα αξιοθαύμαστα και μνημειακά, αλλά που παράλληλα με την αισθητική ποιότητα και ανάδειξη του ωραίου υποστήριζαν την πολιτική επίδειξης δύναμης και πλούτου. Οι καλλιτέχνες για αιώνες δεν διαχωρίστηκαν ουσιαστικά από τους τεχνίτες και τους χειρώνακτες. Εργάζονταν κατά ομάδες σε εργαστήρια, ενώ στα χρόνια του μεσαίωνα οργάνωσαν επαγγελματικές συντεχνίες.
Κατά την Αναγέννηση, οι ιδιαίτερες συνθήκες απαίτησαν πρωτότυπες δημιουργικές συλλήψεις-εφευρέσεις που δημιούργησαν "μοναδικά" έργα. Ο καλλιτέχνης εκτός από ζωγράφος και γλύπτης υπήρξε αρχιτέκτονας, μαθηματικός, γεωμέτρης, μηχανικός, ανατόμος, εφευρέτης, φιλόσοφος, ακαδημαϊκός. Ο διανοούμενος καλλιτέχνης δημιουργούσε μεν μέσα σε αυτό το διεπιστημονικό περιβάλλον, αλλά υποχρεωνόταν να επιβιώνει από χορηγίες και πατρωνίες της Εκκλησίας, των βασιλιάδων, των ηγεμόνων και ευγενών, σύστημα το οποίο αργότερα έπαψε να υφίσταται.
Κατά την βιομηχανική επανάσταση, την αστικοποίηση του 19ου αιώνα και την ανάδειξη του χάσματος μεταξύ θετικών και θεωρητικών επιστημών, ο καλλιτέχνης οδηγήθηκε σε αδιέξοδα και καθιερώθηκε στη συνείδηση του κοινού με την εικόνα του μελαγχολικού μοναχικού δημιουργού. Η τέχνη έμπαινε μόνο στα σαλόνια των προνομιούχων και έδινε έργα με υλική υπόσταση, βασισμένα στην αισθητηριακή εμπειρία της πλαστικότητας, της φόρμας, στα κριτήρια γούστου και στις απόψεις περί ωραίου.
Στον εικοστό αιώνα, ο Marcel Duchamp αμφισβήτησε το υλικό αντικείμενο ως έργο τέχνης. Η τεχνολογική επανάσταση αντικατέστησε τη βιομηχανική και τα αποτελέσματα της συσσωρεμένης επιστημονικής γνώσης, επηρέασαν σημαντικά τους καλλιτέχνες. Ο φουτουρισμός εκθείασε τη νέα βιομηχανική εποχή, τη μηχανή, την τεχνολογία, την ταχύτητα, τον δυναμισμό των εργοστασίων. Ο Κονστρουκτιβισμός και το Bauhaus πρότειναν συνεργασία καλλιτεχνών, σχεδιαστών και μαστόρων σε μια ισότιμη πλατφόρμα, για παραγωγή έργων εφαρμοσμένης τέχνης. Το κίνημα Fluxus, που αναπτύχθηκε κατά την δεκαετία του '60 και επεδίωκε να γεφυρώσει την ζωή και την τέχνη ενέταξε συστηματικά την επιστήμη και την τεχνολογία στις καλλιτεχνικές δημιουργίες.
Στις μέρες μας νέες τεχνικές και μέσα αλλάζουν ριζικά τις αντιλήψεις μας για την τέχνη και οδηγούν νομοτελειακά σε καινοτόμες προτάσεις και αισθητικές πρακτικές. Νέα κινήματα και τάσεις, σε μια ακόμα διεπιστημονική σύμπραξη, προτείνουν έργα με φιλοσοφικές αναφορές, εννοιολογικές και σημειολογικές επισημάνσεις. Σύγχρονα τεχνολογικά μέσα όπως video, ψηφιακά πολυμέσα, διαστημική τεχνολογία, ολογραφήματα, τεχνικές προσομοίωσης, γενετική, ακτίνες laser, δίκτυα και διαδίκτυο, τηλεπαρουσία, τεχνητή νοημοσύνη, τεχνητή ζωή, ρομποτική, νανοτεχνολογία κ.λ.π. προσφέρουν ένα συναρπαστικό πεδίο σύγχρονης σκέψης, φαντασίας, δράσης και δημιουργίας. 

 

 

 

 

 

 

exodos ydra

newsletter

Η Επικαιρότητα της Ύδρας στo email σας