Μοιάζει με εικόνα που πλέον παίρνει ζωή και ήχο, με τα χελιδόνια που φαίνονται να διασκεδάζουν με τα κελαηδίσματά τους. Χτίζουν υπάκουα φωλιές και ακούγονται σαν να γελάνε περιπαιχτικά, διασχίζοντας μυρωδάτες δέσμες λουλουδιών που στολίζουν βράχια και χωματένιους δρόμους. Πετώντας ψηλά στον ουρανό, τα χελιδόνια κάπου συναντούν τον ανέμελο κούκο που με τη χαρακτηριστική του φωνή, τους θυμίζει πως αυτός ποτέ δεν πρόκειται να χτίσει καμιά φωλιά!
Προσπερνώντας τον, και κάτω εκεί, μια ανάσα από τη γαλάζια θάλασσα, νιώθουν μια παρέα μικρών παιδιών να φωνάζει: «Ήρθαν τα χελιδόνια, ήρθε η Άνοιξη!!».
Τα παιδιά κρατώντας αγκαλιές από κίτρινες μαργαρίτες, στηλώνουν τα μάτια τους στον καταγάλανο ουρανό, στο σημείο που πετούν χαρούμενα τα χελιδόνια. Τότε χαμογελούν στα πουλιά, με το δεδομένο της ευτυχίας του να ζεις σ' έναν τόπο, στον οποίο νιώθεις το ξεφάντωμα της φύσης σ' όλες του τις εποχές.
Το αγνάντεμα της φύσης
Η Φύση μας «χάρισε» τέσσερις εποχές που κάθε χρόνο εμπνέουν ξεχωριστά τη διάθεσή μας. Μια από αυτές, η Άνοιξη, υφαίνει την Ύδρα με υπέροχα χρώματα. Η Ύδρα αναγεννιέται σαν μια ζωγραφιά που η γη της φωτίζεται ξαφνικά, κι από το μουντό και βροχερό του χειμώνα, παίρνει το κίτρινο, το ζωηρό πράσινο, το κόκκινο και το πολύχρωμο που ευφραίνει το βλέμμα και την ψυχή.