Το έθιμο του Γιούδα, μετρά τουλάχιστον 100 χρόνια στο νησί μας με μικρές παύσεις κατά το παρελθόν, λίγο πριν το 1930 και συνέχιση του εθίμου τα μετέπειτα χρόνια.

Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη πατροπαράδοτη συνήθεια που ουσιαστικά μέσω της κατασκευής και της καύσης του ομοιώματος εκφράζεται η αντίδραση της κοινωνίας στην προδοσία και την άδικη συμπεριφορά.

Ο πρωτομάστορας Κυριάκος Λαναράς, μαζί με τον Σπύρο Μαύρο και τον Γιώργο Φανελάκη αλλά και με άξιους νεαρούς συνεχιστές τον Αλέξη Βολιώτη και τον μικρό Νικόλα Μαύρο έφεραν εις πέρας και φέτος, την απαιτητική κατασκευή του ομοιώματος του Γιούδα.

Σας παρουσιάζουμε μια φετινή αναμνηστική φωτογραφία με τον Δήμαρχο Ύδρας Γιώργο Κουκουδάκη, την Αντιδήμαρχο Μαίρη Κάτσικα και τον Αντιδήμαρχο Κωνσταντίνο Μπεράτη και τους κατασκευαστές του Γιούδα.

Τι γινόταν τα παλιά χρόνια

Από την Μεγάλη Εβδομάδα ξεκινούσαν πάντα οι προετοιμασίες για την κατασκευή του Γιούδα στην ‘Υδρα. Μάλιστα κάθε ενορία του νησιού μας έφτιαχνε τον δικό της Γιούδα που τον «έκαιγε» την Κυριακή της Λαμπρής στον περιβάλλοντα χώρο της, με πλήθος κόσμου να παρακολουθεί. Υπήρχε μεγάλος ανταγωνισμός για το ποια ενορία θα έχει τον καλύτερο Γιούδα. Όπως επίσης υπήρχε μεγάλη έννοια για να συγκεντρωθούν χρήματα από τους εκάστοτε ενορίτες για την κατασκευή του ομοιώματος και τα υλικά της καύσης.

Ο καλύτερος και πιο ονομαστός Γιούδας ήταν εκείνος του Αγίου Γεωργίου που καιγόταν τελευταίος στην Λάκκα και μάζευε όλους τους κατοίκους για να τον δουν και να τον θαυμάσουν. Οι άνδρες της εποχής έβρισκαν ευκαιρία να εξασκήσουν τα τουφέκια τους με βολές πάνω στο ομοίωμα, όπου χαριτολογώντας έλεγαν «Για να δούμε, θα δουλεύουν τα τουφέκια μας».