Τετάρτη, 17 Απριλίου 2024

Δημήτρης Τσιγκάρης | Ιστορικές αλήθειες και... ιστορικές αποσιωπήσεις

  • Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2024 17:18
  • 2'

Δημοσιεύουμε Άρθρο Του Δημήτρη Γ. Τσιγκάρη με τίτλο ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ … ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ



Του Δημήτρη Γ. Τσιγκάρη

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΚΑΙ … ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΠΟΣΙΩΠΗΣΕΙΣ

Πλησιάζοντας προς την Εθνική μας επέτειο του ξεσηκωμού της 25ης Μαρτίου 1821, ή και στον απόηχό της όταν πλέον τα φώτα θα έχουν σβήσει, θα δούμε ή θα ακούσουμε για ακόμα μια φορά αναφορές σε ιστορικά γεγονότα του τότε, οι οποίες θα διαφοροποιούν την πραγματική ιστορία με αρκετές δόσεις «υποθετικής ιστορίας».

Οι Yδραίοι βρέθηκαν επανειλημμένα και βέβαια άδικα στο μάτι του κυκλώνα, όμως θα ήταν χρήσιμο να ανατρέχουμε πού και πού σε συγκυρίες και αλήθειες που πολλοί ιστορικοί επιδιώκουν να κρύβουν κάτω από το χαλί. Ας θυμηθούμε λοιπόν με την ευκαιρία, Υδραίους της επανάστασης και στην προκειμένη περίπτωση την οικογένεια των Τσαμαδών. (Από το αρχείο του Θεόδωρου Κρεμασιώτη  - πηγή Μέλλον της Ύδρας Φεβρ. 1935).

Δημήτριος Μιχ. Τσαμαδός  (1757-1835). Ήταν πρόκριτος της Ύδρας από τα προεπαναστατικά χρόνια.  Έως, αλλά και μετά τη σύσταση του Νεοελληνικού Κράτους, παραμένει δεύτερος κατά την τότε ισχύουσα ιεραρχική τάξη μετά τον Λάζαρο Κουντουριώτη. Κατά τα χρόνια της διοίκησης Βούλγαρη, ο ίδιος ο Γεώργιος Βούλγαρης (Μπέης) τον ορίζει και επίτροπο του μικρού τότε γιου του Δημητρίου Βούλγαρη, μετέπειτα σκληροτράχηλου πρωθυπουργού περιβόητου "Τζουμπέ" . Η επανάσταση του 1821 βρίσκει τον Δημήτριο Τσαμαδό πάμπλουτο,  αρωγό της κοινότητας σε κάθε ανάγκη και να χαίρει της αγάπης, της εκτίμησης και του σεβασμού όλων. Yδραίων και μη. Αναλαμβάνει πολύπλευρη δράση και μεγάλα αξιώματα, παρά τα 64 του χρόνια. Διαθέτει δε, όλα τα καράβια του και όλα τα πλούτη του για την ελευθερία της Πατρίδας. Και τελικά, αυτός ο πρόκριτος και εκ των ελευθερωτών της Ελλάδος, πεθαίνει το 1835 απόπληκτος από τη φτώχια και τη δυστυχία. Ήταν 78 ετών και κηδεύτηκε με συνεισφορά αφού δεν διέθετε ούτε τα "θαφτικά" του….

Το κακό όμως, δεν σταματά εδώ. Έχει και περισσότερο δυσάρεστη συνέχεια. Ο αγωνιστής ναυμάχος γιoς του, ο Καπετάν Λάζαρος Τσαμαδός θα έχει πιο οδυνηρό τέλος. Πατέρας 12 παιδιών, μετά την απελευθέρωση και τη δημιουργία του Νέου Ελληνικού Κράτους δεν έχει χρήματα ούτε για τον "άρτον αυτών, τον επιούσιον"... Ούτε και καράβια υπάρχουν πλέον για να μπορέσει να μπαρκάρει. Πηγαίνει στην Αθήνα με δανεικά για να βρει δουλειά. Δεν βρίσκει. Απελπισμένος κατεβαίνει στον Πειραιά πεζός και επιστρέφει άπρακτος στην Ύδρα με κάποιο Υδρέικο καΐκι που τον πήρε δωρεάν γιατί δεν είχε ούτε πεντάρα... Τελικά, ευρισκόμενος σε τέλεια απόγνωση και έχοντας πάρει κατάκαρδα τις περιφρονήσεις που βίωσε στην Πρωτεύουσα, στις 20 Ιανουαρίου του 1836, τρεις μήνες μετά τον θάνατο του πατέρα του, αυτοκτονεί με απαγχονισμό μέσα στο αρχοντικό τους, στο οποίο σημειωτέο κατά τα σχεδόν 100 πρόσφατα χρόνια στεγάζεται η Ναυτική Σχολή της Ύδρας.

Ξεσηκώνεται τότε μεγάλος σάλος και μεταξύ άλλων, η Αθηναϊκή εφημερίδα "Αθηνα" γράφει: "Αν έως τώρα εκώφευσε το Κράτος δια την σωτηρίαν των Υδριωτών, ας ακούσει τώρα, δι' όνομα του Θεού, τους τελευταίους στεναγμούς των αποθνησκόντων δια να πιστεύσει εις την επικρατούσα της Ύδρας δυστυχίαν και ας συνδράμει το προπύργιον τούτο της Ελευθερίας..."

Σημείωση του γράφοντος : Εμφανώς, η έκκληση της εφημερίδας ήχησε και πάλι σε « ώτα μη ακουόντων » και το Κράτος συνέχισε να κωφεύει και να στέκεται ενάντια ακόμα και προς αυτήν την αξιοπρέπεια των Υδραίων. Ο «Τρίτος Τόμος» της Ιστορίας της Νήσου Ύδρας του Μεγάλου Υδραίου Αντωνίου Λιγνού, συμπεριλαμβάνει συγκλονιστικά ντοκουμέντα περί των γεγονότων του τότε !