Τον χειμώνα, είναι μαγικό να απομακρύνεσαι από το λιμάνι και να ανηφορίζεις στο βουνό, όπου οι πρώτες βροχές έχουν χρωματίσει πηγαία τη φύση και τα πευκοδάση. Εδώ, η γη του νησιού μας γεννάει απλόχερα τα δώρα της. Αρκεί να έχεις μαζί σου τσάντες για να τα μαζέψεις.

Είναι τα χόρτα που γεμίζουν το τραπέζι με τη νοστιμιά και τη φρεσκάδα τους, τα μανιτάρια που ξυπνούν τις μνήμες των παιδικών μας χρόνων και οι σπέντζες, αυτά τα παραδεισένια λουλούδια με το μοναδικό τους άρωμα που ταξιδεύει τις αισθήσεις μας.

Οι αποδράσεις στο βουνό γίνονται μικρές ανακαλύψεις. Από ψηλά, η Ύδρα φαίνεται απόλυτα μαγευτική. Είναι ένα ζωντανό μωσαϊκό υπέροχων χρωμάτων. Τα σπίτια λούζονται με τη λαμπερή χρυσόσκονη του μεσημεριού, ακτινοβολώντας το λευκό των τοίχων τους. Με τα κόκκινα κεραμίδια τους, σκαρφαλώνουν στους λόφους, αγκαλιάζοντας πεύκα και κυπαρίσσια.

Κάθε βήμα στα μονοπάτια ξετυλίγει τα μυστικά της φύσης. Το φως που σκάει μέσα από τα πεύκα, το γρασίδι που ξεπροβάλλει δειλά από τη γη, τα φυτά που φυτρώνουν ελεύθερα. Αυτά όλα είναι τα βουνίσια αρώματα της παράδοσης και της αγάπης για τη γη του τόπου μας.

Εκεί, μακριά από τη θάλασσα και το λιμάνι, η Ύδρα αποκαλύπτει το κρυφό της ξένοιαστο πρόσωπο, αυτό που λίγοι γνωρίζουν και μπορούν να χαρούν. Η γη ζωντανεύει, η φύση χαρίζει γεύση και άρωμα, η γαλήνη κυριαρχεί σιωπηλά και οι χειμωνιάτικες βόλτες, με δυνατά βήματα και αντοχές, γίνονται ταξίδια μνήμης και αισθήσεων στον αγαπημένο, επίγειο παράδεισό μας, που λέγεται Ύδρα.

Ελένη Χριστοδούλου