Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2020

Ερωτήσεις και απαντήσεις για την ύδρευση

  • Τρίτη, 01 Οκτωβρίου 2013 11:35
  • 3'

 

Τα προβλήματα στην ύδρευση είναι γνωστά και οι πολίτες συχνά δυσανασχετούν. Παράπονα και καταγγελίες φτάνουν συνέχεια στην εφημερίδα μας, ζητώντας από τον Δήμο Ύδρας τη διευθέτηση και την ομαλοποίηση των λογαριασμών. Ενώ ακόμα οι πολίτες κάνουν νύξη για προσαυξήσεις και τέλη που δεν αναγνωρίζουν. Γι' αυτό το ζήτημα για το οποίο έχουμε αναφερθεί πολλές φορές και που εδώ και πολλά χρόνια ταλαιπωρεί τον κόσμο, θέσαμε ερωτήματα στον Αντιδήμαρχο Ύδρας, Τάσο Σωτηρόπουλο και αρμόδιο μεταξύ άλλων για την ύδρευση του νησιού μας. Ο ίδιος αποκαλυπτικός και ευθύς μιλά για το πρόβλημα και τις προσπάθειες που κάνει καθημερινά. Υποστηρίζει μάλιστα πως το θέμα της ύδρευσης βρίσκεται πλέον σε ικανοποιητικό στάδιο.

 

Συζήτηση με τον Αντιδήμαρχο Τάσο Σωτηρόπουλο για θέματα ύδρευσης και όχι μόνο

 

                                                                                                                                                                                                      Στην Ελένη Χριστοδούλου

 

Κύριε Αντιδήμαρχε με αφορμή την αποστολή ληξιπρόθεσμων λογαριασμών αλλά και τις προσαυξήσεις οφειλών που λαμβάνουν οι πολίτες, μιλήστε μας λίγο για τη σημερινή εικόνα της ύδρευσης.

Κυρία Χριστοδούλου θα ξεκινήσω καταρχήν λέγοντας ότι όχι αύξηση δε βάλαμε -τα τέλη είναι ίδια από το 2007- αλλά χάνει αρκετά χρήματα ο Δήμος λόγω των παραγραφών. Όσο για το θέμα των ληξιπρόθεσμων λογαριασμών, πράγματι έγινε ένα λάθος με τους υπολογιστές και σπεύσαμε να δώσουμε παράταση στην πληρωμή των λογαριασμών αυτών. Τώρα σχετικά με τις μετρήσεις που γίνονται στα 2.200 συνολικά ρολόγια του νησιού, να ξέρετε ότι χρεώνονται κανονικά. Όταν ανέλαβα το 2011, φανταστείτε ότι οι λογαριασμοί που εκδίδονταν τότε, ήταν του 2007-8. Τώρα τους έχουμε φέρει πολύ κοντά στις ημερομηνίες που είμαστε. Έχουμε επίσης αλλάξει 140 ρολόγια. Για το θέμα των προσαυξήσεων που αναφέρεστε, θέλω να επισημάνω ότι αυτές τρέχουν αυτόματα και ηλεκτρονικά από την ημέρα λήξης του λογαριασμού.

Όμως συχνά κύριε Σωτηρόπουλε οι πολίτες διατυπώνουν παράπονα για τους μεγάλους λογαριασμούς. Τι κάνετε για αυτό;

Πρώτα τυπώνουμε καρτέλα με τη ροή της κατανάλωσης. Όταν αναλύουμε τις κινήσεις ο καταναλωτής κατανοεί και πείθεται. Πάντως από τη μέχρι τώρα εμπειρία μου, διαπιστώνω ότι συχνά υπάρχουν προσαυξήσεις, επειδή κάποιοι καταναλωτές δεν έχουν πληρώσει για πολλά χρόνια ή πλήρωναν μόνο το πάγιο και όχι παλιούς λογαριασμούς και τότε οι προσαυξήσεις έχουν φτάσει να είναι τριπλάσιες και από την κατανάλωση. Συμβαίνει μάλιστα τα ρολόγια σε πολλά σπίτια να μην είναι προσβάσιμα -είχαμε 47 ρολόγια που δεν μπορούσαμε να κάνουμε μετρήσεις. Οπότε όταν γίνεται η μέτρηση σαφώς και ο λογαριασμός είναι μεγάλος, αφού δεν είχε πριν υπολογιστεί.

Τι σας κάνει να ελπίζετε σε καλύτερη ποιότητα νερού και ύδρευσης;

Το πιο μεγάλο έργο για μένα είναι το νερό. Αν μείνει όπως πάει τώρα, του χρόνου δε θα δουλεύει καμιά βρύση στην Ύδρα. Θα έχουν φράξει όλες. Γι’ αυτό θέλουμε τη λύση της αφαλάτωσης. Το νερό που έχουμε τώρα, όχι μόνο δεν κάνει να μαγειρέψεις, αλλά ούτε και να πλυθείς.

Πώς αισθάνεστε όταν ο κόσμος σας αναγνωρίζει, ότι τουλάχιστον κάνετε μεγάλη προσπάθεια στους τομείς που έχετε αναλάβει;

Μιλάω κάθε μέρα με τον κόσμο και δέχομαι τα παράπονά τους. Η αλήθεια είναι ότι τραβιέμαι σαν λάστιχο. Τα δίνω όλα και στεναχωριέμαι και απογοητεύομαι, όταν δεν μου βγαίνει. Δεν περιμένω ούτε ευχαριστήριο, ούτε τίποτα. Δεν μου αρέσει να δουλεύει κανείς πονηρά. ‘Εξι επαίνους από το Υπουργείο Ναυτιλίας τους επέστρεψα πίσω και τους είπα ότι έκανα απλά το καθήκον μου!

Τι απαντάτε στα σχόλια που λένε ότι είστε μια παράταξη «φαγωμένη»;

Δεν είμαστε φαγωμένοι. Οι συνθήκες είναι τέτοιες και οι διαφορετικές απόψεις που έχουμε μεταξύ μας σε πολλά θέματα. Όπως για παράδειγμα ήμουν αντίθετος με τις εξαγγελίες του Δημάρχου για τα μεγάλα έργα. «Δήμαρχε», του είπα «πού είναι τα μεγάλα έργα; Από τη μια λέμε στον κόσμο ότι δεν υπάρχουν λεφτά και από την άλλη του δώσαμε ελπίδες. Πέρασαν 3 χρόνια». Πάντως να ξέρετε, ότι όλοι εμείς θέλουμε να κάνουμε κάτι και φυσικά το μπορούσαμε, αλλά δεν υπάρχει η οικονομική ευχέρεια όπως το 2007.