Τρίτη, 27 Οκτωβρίου 2020

Συνέντευξη του Σεβασμιότατου Μητροπολίτη κ.κ. Εφραίμ

  • Πέμπτη, 01 Μαΐου 2008 00:00
  • 7'

Τις άγιες ημέρες των Παθών που πέρασαν, με πολύ σεβασμό και ιδιαίτερη χαρά συναντήσαμε το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ύδρας Σπετσών Αιγίνης Ερμιονίδος και Τροιζηνίας κ.κ. Εφραίμ και συνομιλήσαμε διατυπώνοντας έναν ευθύ διάλογο και ένα ερωτηματολόγιο που πιστεύουμε ότι θα φωτίσει ποικίλα θέματα και θα πληροφορήσει τους κατοίκους του νησιού μας αλλά και γενικότερα όλους τους Υδραίους.

Σεβασμιότατε, τι σας ώθησε στη δημοπρασία της Εκκλησιαστικής περιουσίας του Ιερού Καθεδρικού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας στο Μετόχι;
Ο κάθε λογικά σκεπτόμενος άνθρωπος όταν έχει ένα περιουσιακό στοιχείο το οποίο μπορεί να βοηθήσει την κοινωνία γενικότερα και την εκκλησία, σκέφτεται να το αξιοποιήσει. Από το 1991 όταν είχα αναλάβει πρόεδρος του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου σκεφτόμαστε αυτό το ζήτημα, πολύ περισσότερο δε, αφότου έγινα Μητροπολίτης και είδα ότι αυτό το κτήμα χάνεται διότι καταπατιέται. Οι ενοικιαστές που είναι μέσα, δεν μας απέδιδαν όσα έπρεπε να μας αποδώσουν, γι' αυτό σκεφτήκαμε ποια είναι η καλύτερη σύγχρονη εκμετάλλευση αξιοποιήσεως του κτήματος για το καλό του κοινωνικού συνόλου. Αφού εξετάσαμε πολλές περιπτώσεις, είδαμε ότι σήμερα αξιοποίηση είναι μόνο η τουριστική. Μια τέτοια επένδυση θα ωφελήσει και την εκκλησία και το κτήμα , αφού η αξιοποίηση αποτελεί διασφάλιση του κτήματος. Εμείς με τους όρους της διακήρυξης που κάναμε, προσπαθήσαμε να διασφαλίσουμε τους ενοικιαστές μας, να μην καταργηθούν αυτοί οι άνθρωποι όσο υπάρχουν μισθώσεις. Κάποια τεμάχια που έχουν μισθώσεις τα βγάζουμε τελείως έξω από τη δημοπρασία και ένα κομμάτι κρατάει και η Παναγία.

Γνωρίζετε τον τρόπο που θα εκμεταλλευτεί ο μισθωτής το κτήμα;
Θα είναι τουριστική η εκμετάλλευση. Περίπου 23.000 στρέμματα μισθώνονται και αποτελούνται από δασική έκταση και αιγιαλό. Εμείς δεν είχαμε ούτε τα χρήματα, ούτε τη δύναμη για να μπορέσουμε να ξεκαθαρίσουμε αυτή την έκταση. Ο επενδυτής πλέον θα αρχίσει να ξεκαθαρίζει τα θέματα. Εγώ δεν χαίρομαι με τη δημοπρασία, υπάρχουν πολλά αγκάθια στη μέση, θεωρώ ότι είναι μια καλή ενέργεια προς τη σωστή κατεύθυνση για να διασφαλίσουμε το κτήμα και να μπορέσουμε να έχουμε κάποια έσοδα για τα ιδρύματά μας. Ξέρω ότι είναι αρχή ακόμα, έχουμε πολλά εμπόδια και πολύ δρόμο μπροστά μας. Έχουμε να κάνουμε με υπηρεσίες, δασικές εκτάσεις κλπ και όλα αυτά σε ανάλογες περιπτώσεις παίρνουν ακόμα και χρόνια για να υλοποιηθούν.
Για 30 χρόνια κάθε χρόνο θα δίνεται το μίσθωμα του 1.000.000 ευρώ. Από εκεί και ύστερα θα ανανεωθεί το συμβόλαιο. Αλλά μέχρι να φθάσουμε στο σημείο που το 1.000.000 ευρώ θα ρέει, θα περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Όπως καταλαβαίνετε ο μισθωτής δίνει τα χρήματά του για να φτιάξει κάποια τουριστική εγκατάσταση, να αξιοποιήσει τα βουνά σαν αγροτουρισμό και να έχει κάποια έσοδα.
Προβλέπεται επίσης σε μια δεύτερη φάση μια εκποίηση 100-150 στρεμμάτων ώστε ο μισθωτής φτιάχνοντας το ξενοδοχείο να δημιουργήσει ένα λιμάνι το οποίο θα εξυπηρετεί την Ύδρα.
Είναι η μόνη διέξοδος ανάπτυξης και προοπτικής της Ύδρας. Πιστεύω ότι εφόσον γίνουν εγκαταστάσεις θα μπορεί να υπάρχει μια συγκοινωνία σταθερή 3-4 φορές την ημέρα αφού γίνει το λιμάνι στο Μετόχι και δημιουργηθεί πάρκινγκ, έτσι ώστε με αυτόν τον τρόπο να μπορεί ο κόσμος να έρχεται από το Μετόχι στην Ύδρα με ασφαλισμένο πλέον το αυτοκίνητό του και να έχουμε ανάλογη κίνηση, τουρισμό και επισκέπτες.

Έχει προσδιοριστεί ο χώρος του πάρκινγκ;
Έχουμε ορίσει τον τόπο. Θα παραχωρήσουμε 10 στρέμματα για πάρκινγκ. Λέμε στη διακήρυξη ότι η κατασκευή δεν μπορεί να γίνει από ιδιώτη, μπορεί να γίνει από το δήμο Ύδρας ή από κάποιο άλλο φορέα. Όλα αυτά είναι σε μελέτη αλλά η προοπτική μας είναι να γίνουν κατά τον καλύτερο τρόπο χωρίς να επιβαρύνεται πολύ ο επισκέπτης.

Τα χρήματα θα διατεθούν αποκλειστικά για τις ανάγκες του νησιού μας;
Η περιουσία ανήκει στον Ιερό Καθεδρικό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Ύδρας και όπως κάθε ναός είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και αυτά τα χρήματα δεν μπορούν να πάνε αλλού. Όσα έχουμε και μπορούμε να αξιοποιήσουμε θα είναι για την εκκλησία, το λαό και τα ιδρύματα της Ύδρας.

Με ποιο τρόπο θα βοηθηθεί η τοπική μας κοινωνία από τα έσοδα της μίσθωσης του κτήματος;
Αυτό που σκέφτομαι εγώ και οι συνεργάτες μας, είναι ότι δε θα βοηθήσουμε πρόσωπα, ένα-ένα ξεχωριστά. Η πρώτη μας σκέψη είναι ότι θα βοηθηθούν τα κοινωφελή ιδρύματα, ώστε μέσω αυτών να βοηθηθεί και η κοινωνία της Ύδρας. Θα μπορέσουμε να διαθέσουμε ένα ποσό στο Νοσοκομείο της Ύδρας ώστε να εξασφαλίσουμε ένα δεύτερο γιατρό, να κάνουμε ανανέωση μηχανημάτων, αφού όλοι οι Υδραίοι έχουν πρόσβαση σ' αυτό. Οι τοπικοί σύλλογοι που κάνουν πολιτιστικό έργο όπως ο Μουσικός Σύλλογος, η Φιλαρμονική του Συλλόγου, το Χορευτικό, όλα αυτά μπορούν να τύχουν μιας εφάπαξ επιχορηγήσεως. Επίσης θα βοηθηθούν τα σχολεία στις ανάγκες τους.
Αλλά και το Γηροκομείο, το Εκκλησιαστικό Μουσείο, η Εκκλησιαστική Βιβλιοθήκη, θα τύχουν ετήσιας επιχορήγησης. Θα δοθούν χρήματα για τη συντήρηση του κτιρίου του Μοναστηριού από το οποίο υπάρχει όφελος, γιατί οι επισκέπτες που θα έρχονται, θα το καμαρώνουν και θα γίνονται οι διαφημιστές του νησιού μας. Θα φτιάξουμε τη συνεδριακή αίθουσα η οποία έγινε από τον καιρό του προκατόχου μου, του Ιεροθέου, σήμερα όμως πρέπει να γίνει πιο σύγχρονη με κλιματιστικό, καθίσματα και να πραγματοποιούνται συνέδρια ώστε να δουλεύουν ξενοδοχεία, εστιατόρια και να κινείται τουριστικά το νησί μας. Επίσης ένα ποσό 200.000-300.000 ευρώ θα πηγαίνει ετησίως σε όποιο έργο ιεραρχηθεί και συμφωνήσουν οι φορείς ότι πρέπει να γίνει. Παράλληλα ο ναός μας έχει νομικές υποχρεώσεις σε διάφορα εκκλησιαστικά ταμεία. Στο τέλος του έτους ο Ναός θα κάνει τον απολογισμό του και θα μαθαίνουν οι πάντες με πλήρη διαφάνεια μέχρι τελευταίου λεπτού, πού πήγαν τα χρήματα. Κάθε χρόνο θα γίνεται και ένα άλλο έργο!

Πάνω από όλα θέλουμε τη συνεργασία των φορέων. Τούτος ο τόπος δεν μπορεί να πάει
μπροστά αν δεν είμαστε ενωμένοι ως ένας άνθρωπος. Χρειάζεται να έχουμε κοινούς στόχους, να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες μας και πάνω σ΄ αυτές να βοηθήσουμε, όποιος μπορεί από τη δική του πλευρά.

Τι απαντάτε σε κάποια δημοσιεύματα εφημερίδων που χαρακτηρίζουν τη Μητρόπολη Ύδρας ως Οίκο Εμπορίου λόγω της εκμετάλλευσης της εκκλησιαστικής περιουσίας;
Νομίζω ότι είναι παρεξήγηση. Είναι άνθρωποι που δεν λένε όλη την αλήθεια και κρύβονται πίσω συμφέροντα, ιδιοτέλειες. Δεν ευσταθούν τα δημοσιεύματα αυτά. Είναι δική μας περιουσία, ούτε την κλέψαμε, ούτε καταπατήσαμε κάτι ξένο. Έχουμε ευθύνη να αξιοποιήσουμε ό,τι περιουσιακό στοιχείο έχουμε. Στην αντίθετη περίπτωση πρέπει να μας καταδικάσουν και τότε να μας πουν ότι είστε άξιοι συλλυπητηρίων διότι δεν μπορέσατε να αναπτύξετε μια περιουσία που έχετε. Και όταν μου λένε ότι αυτή η περιουσία είναι του λαού συμφωνώ και πιστεύω ότι πρέπει να την αναπτύξουμε για το λαό. Και δεν εννοούμε αυτούς τους 17 ενοικιαστές που είναι μέσα αιώνια! Αν μιλάμε για αξιοποίηση πρέπει να την κάνουμε για την ωφέλεια της κοινωνίας που ζούμε, της εκκλησίας και των ιδρυμάτων μας.

Σεβασμιότατε θα ήθελα αφήνοντας το σοβαρό θέμα της μίσθωσης να περάσουμε σε ένα άλλο ενδιαφέρον ζήτημα. Τι πιστεύετε ότι μπορεί να φέρει κοντά στην εκκλησία τη νεολαία της Ύδρας;
Αυτό είναι ένα πολύπλοκο πρόβλημα που δεν μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε με μία απάντηση. Έχω και εγώ τις απόψεις μου, έχω την εμπειρία μου, έχω την αγωνία μου. Στεναχωρούμαι όταν βλέπω ότι δεν έχουμε νέους ανθρώπους στην εκκλησία, δεν έχουμε στελέχη και εννοώ σε μια Μητρόπολη σαν τη δική μας που είναι πολύ δύσκολη, είναι κομματιασμένη σε εφτά μέρη.Φανταστείτε ότι δεν έχω σπίτι, δε μένω πουθενά τελικά, είμαι συνέχεια στο καράβι και ταξιδεύω. Μεγάλο μειονέκτημα, παραταύτα επειδή είμαι ντόπιος, γέννημα θρέμμα της Μητροπόλεως, ήξερα τη δομή και την κατάτμηση και δουλεύω ανάλογα.
Πιστεύω πρώτον ότι πρέπει να δείξει η εκκλησία ένα πρόσωπο πατρικό προς τη νεολαία, να μην είμαστε απομακρυσμένοι, να μη λέμε τι κάναμε εμείς στο παρελθόν αλλά να βλέπουμε σήμερα πώς μπορούμε να προσεγγίσουμε τους νέους. Το δεύτερο και το ουσιαστικό στοιχείο είναι στα στελέχη μας. Εμείς στη Μητρόπολή μας -όπου έχουμε στελέχη, δηλαδή κληρικούς που τα καταφέρνουν με τη νεολαία, είναι πρόσωπα αφιερωμένα στην εκκλησία, είναι ιεραποστολικά, έχουν μόρφωση, γνώση, έχουν τη δυνατότητα να προσεγγίσουν νέους- σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε νέους, τα κατηχητικά μας και τις παρέες, τις συντροφιές και υποψηφίους κληρικούς. Αυτό όμως δεν ισχύει σε όλα τα μέρη. Έχω διαπιστώσει ότι όπου δεν έχουμε τέτοια κίνηση, λείπουν τα ικανά στελέχη ή αυτά που να έχουν το χρόνο ή και την ηλικία την ανάλογη να πλησιάσουν τα νιάτα. Σαν εκκλησία έχουμε κατεβάσει τον πήχη λίγο χαμηλά επειδή δεν έχουμε προσέλευση κληρικών και αυτό είναι εις βάρος της παρουσίας των κληρικών μέσα στην κοινωνία. Προσπαθούμε με κάθε τρόπο και μέσο να εμπνεύσουμε νέα παιδιά μορφωμένα. Ένα στοιχείο πολύ βασικό είναι η απαξίωση που έχουμε σαν κοινωνία στους ιερείς μας. Δηλαδή αν ένα παιδί πάει για κληρικός- έχω την εμπειρία ζωντανή μέσα μου- το αποτρέπουν οι πάντες! Αν πει θα γίνω γιατρός ή μηχανικός, του λένε όλοι μπράβο. Ενώ αν γίνει παπάς, του λένε «παπάς θα γίνεις!» Θέλουμε να έχουμε κληρικούς αλλά όλοι σαν κοινωνία απαξιώνουμε τον κληρικό. Πάντως τα πράγματα έχουν βελτιωθεί πάρα πολύ. Όταν εγώ πήγαινα για κληρικός υπήρχαν ελάχιστοι Θεολόγοι, εγώ ήμουν ο πρώτος Θεολόγος στην Αίγινα. Σήμερα το 80% των κληρικών μας είναι Θεολόγοι, παιδιά που έχουν τελειώσει πανεπιστήμια, ανώτερες εκκλησιαστικές σχολές. Τα πράγματα έχουν βελτιωθεί αλλά δε διορθώνονται από τη μια μέρα στην άλλη, περνάει και μια γενιά. Έχω λοιπόν τη βεβαιότητα ότι η νέα γενιά είναι καλύτερη και θα αρχίσουμε να γευόμαστε τους καρπούς τους ωραίους σε λίγα χρόνια. Εγώ ότι και να κάνω σαν Επίσκοπος, θα κεντρίσω το ενδιαφέρον, θα μιλήσω στο εκκλησίασμα αλλά χωρίς στελέχη δε γίνεται τίποτα. Όλοι έχουμε ευθύνη να έχουμε καλά στελέχη τα οποία θα πλησιάσουν τα παιδιά και τον κόσμο και θα έχουμε μια κοινωνία καλύτερη. Πρέπει να ξαναζωντανέψει η ενορία, η οποία πολλές φορές λειτούργησε σε παλιά πρότυπα. Σήμερα δεν είναι έτσι, κάθε ενορία φτιάχνει το αρχονταρίκι της, έχει να προσφέρει τον καφέ, έχει επαφή και επικοινωνία με τον κόσμο. Εδώ στην Ύδρα η Παναγία το έχει αυτό και σιγά-σιγά και οι άλλες ενορίες θα λειτουργούν ανάλογα. Άρα προέχει το ζωντάνεμα της ενορίας, τα καλά στελέχη και από εκεί και πέρα θα έχουμε τους καλούς καρπούς.

Μήπως πρέπει η γλώσσα της εκκλησίας να γίνει πιο προσιτή στο ευρύ κοινό;
Συμφωνώ μαζί σας απόλυτα. Εκτός από τη λειτουργία που γίνεται σ' αυτή τη γλώσσα και στα κείμενα τα καθαρώς εκκλησιαστικά που είναι στην καθαρεύουσα, το κήρυγμά μας και οι εγκύκλιοί μας έχουν πλέον τη δημοτική.

Ποια είναι η θέση σας για τις έντονες διαμάχες που υπάρχουν στον τόπο μας, τις μηνύσεις και τον κύκλο αντιπαλότητας που έχει αναπτυχθεί;
Υπάρχουν πράγματι διαφορές και αυτό μας λυπεί. Ο τόπος μας για να πάει μπροστά, πρέπει όλοι μας να συνεργαστούμε. Οι πάντες να έχουν ομοφωνία στα βασικά θέματα που απασχολούν το νησί. Δε χωράει διαφωνία σε ό,τι είναι για το καλό της Ύδρας. Προσωπικά ζητήματα, εγωισμοί, μικροσυμφέροντα, πρέπει να πηγαίνουν στην μπάντα. Κι εγώ έχω υποστεί κριτικές ότι είμαι υπέρ ενός, υπέρ άλλου και μου δίνετε την ευκαιρία να πω ότι δεν είμαι υπέρ κανενός, είμαι υπέρ της Ύδρας. Όποτε και όπου γίνει κάτι καλό θα το επικροτήσουμε, θα το χειροκροτήσουμε και θα χαρούμε. Όταν όμως βλέπουμε να μη γίνεται τίποτα, τότε το θεωρούμε ότι είναι οπισθοδρόμηση κι αυτό μας λυπεί. Και αυτό που ζητάμε απ' όλους όσοι ασχολούνται με τα κοινά, όσοι ασχολούνται με τα θέματα του τόπου, είναι να προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ για το καλό αυτού του νησιού. Δηλαδή η διχόνοια, το μίσος, αυτά όλα δεν προάγουν τον τόπο και τα συμφέροντά μας. Δυστυχώς η αρχοντιά της Ύδρας, η ιστορία, ο τουρισμός της, δε βρίσκονται στο επίπεδο που νομίζει κανείς ότι θα ήτανε και επιθυμούμε. Υπάρχουν αιτίες και αν αυτές είναι προσωπικές διαφορές, αυτές πρέπει να τις εξαλείψουμε. Πρέπει με αγάπη όλοι μαζί, με ενότητα να προχωρήσουμε μια και είναι αναστάσιμες ημέρες, θα σας πω: «Συγχωρήσωμεν πάντα τη αναστάσει». Μέσα σε αυτό το κλίμα της χαράς της Λαμπρής, πρέπει να ζήσουμε κι εμείς μια αναστάσιμη χαρά μέσα μας. Αναστάσιμος άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που δεν έχει μίσος, δεν έχει φθόνο, δεν έχει ζήλια, δεν έχει τίποτα απ' αυτά και αγαπάει, προσφέρει, θυσιάζεται. Αυτή είναι η αγάπη και αυτή είναι η Ανάσταση τελικά που γιορτάζουμε.