Πριν από λίγες ημέρες, η αυλαία της αίθουσας «Μελίνα Μερκούρη» έκλεισε, αφήνοντας πίσω της τον απόηχο μιας σπουδαίας θεατρικής συνάντησης.
Κοινό και συντελεστές παρουσίασαν τον "Πλούτο" του Αριστοφάνη σε διασκευή του Βασίλη Πανόπουλου και της Ζοζεφίνας Τζονάκα.
Την καλλιτεχνική υπογραφή της παράστασης είχε η Ματίνα Ντούσκου, η σκηνοθέτις που λειτούργησε ως ο ακούραστος συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην τέχνη και τον τόπο της.
Ως γνήσια Υδραία, εκμηδένισε τις αποστάσεις, αφού για οκτώ ολόκληρους μήνες, μετά τις υποχρεώσεις της στον Πειραιά, ταξίδευε ανελλιπώς στην Ύδρα για να καθοδηγήσει τις πρόβες.
Αυτή η προσωπική υπέρβαση και η ανιδιοτελής προσφορά της ήταν που έδωσαν το έναυσμα για την ενότητα που γεννά το θέατρο.
Αξίζει να πούμε εδώ τα λόγια που είπε η Ματίνα Ντούσκου, η οποία προλογίζοντας τις παραστάσεις (1, 2 και 3 Μαΐου), όπου συμπύκνωσε σε λίγες φράσεις την ουσία της προσπάθειας του Θεατρικού Εργαστηρίου του Δήμου Ύδρας, δίνοντας το στίγμα μιας ομάδας που δεν παράγει απλώς θέαμα, αλλά πολιτισμό.
«Ανεβαίνουμε στη σκηνή για να μοιραστούμε τον πλούτο του Αριστοφάνη», είχε πει, τονίζοντας τη μακρά ιστορία της ομάδας και την τύχη να συνεργαστούν με κορυφαίους δημιουργούς όπως ο Βασίλης Πανόπουλος και η Ζοζεφίνα Τζονάκα στη διασκευή και τη μουσική, η Λίνα Ωρολόγα στις χορογραφίες, ο Σπύρος Κοσκίνας στα σκηνικά και τα κουστούμια, ο Παναγιώτης Ράππας στις μάσκες και τα εικαστικά, και ο Γιάννης Βούλγαρης στον ήχο και το φως. Όλοι τους, επαγγελματίες που προσέφεραν το ταλέντο τους αφιλοκερδώς.
Όμως, ο λόγος της στάθηκε ιδιαίτερα στη «ζωντανή πνοή» της παράστασης: τους ηθοποιούς. Ανθρώπους που δούλεψαν με απαράμιλλο μεράκι, προσφέροντας από το υστέρημα του χρόνου τους. Συνδέοντας το έργο με το σήμερα, η κ. Ντούσκου έθεσε το φλέγον ερώτημα του Αριστοφάνη για την οικονομική ανισότητα και την ευημερία των «πονηρών», σημειώνοντας πως ο ποιητής μοιάζει να μιλά για το εδώ και τώρα μας με ενοχλητική ακρίβεια.
Για τη σκηνοθέτιδα, η φετινή αναζήτηση της ουτοπίας δεν ήταν ένα άπιαστο όνειρο, αλλά μια πυξίδα. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, σε μια εποχή απομόνωσης, η ίδια η συμμετοχή στην ομάδα και η κοινή δημιουργία αποτελούν μια πράξη αντίστασης. Κλείνοντας, εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της στον Δήμο Ύδρας και την Αντιδήμαρχο Πολιτισμού, κ. Μαίρη Κάτσικα, για την αμέριστη στήριξη, υπενθυμίζοντας πως η καλλιέργεια του πνεύματος παραμένει η σπουδαιότερη διέξοδος μιας κοινωνίας.
