Κυριακή, 31 Μαΐου 2020

Το χρώμα της σκιάς

  • Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 13:32
  • 1'

 

Τελευταίος φθινοπωρινός μήνας ο Νοέμβρης και όλο μας ξεγελάει με τον άστατο χαρακτήρα του. Το πρωί το φως του ήλιου φαίνεται να «κλείνει το μάτι με νόημα» στο αγνόφωτο τοπίο. Κάτι σαν να κερνάει για λίγο την Ύδρα με ηλιόλουστη χαρά και κάτι σαν να της λέει πως την εικόνα αυτή θα διαδεχθεί σύντομα η συννεφιά και ο αέρας. Μεσημεριάζει και ένα σύννεφο βαρύ θολώνει την πανώρια όψη του νησιού μας. Και όταν πάει να σουρουπώσει, η θάλασσα παίρνει να κυματίζει στον βοριά. Το φως κλέβει το μαγεμένο θαλασσί του ουρανού και ρίχνεται μπλε στη σαγηνευτική μας πόλη. Οι κεραμιδένιες στέγες ακτινοβολούν την πορτοκαλοκαφέ τους χροιά. Τα πορτοπαράθυρα προκαλούν με τους χρωματιστούς συνδυασμούς τους και άλλοτε με τη μοναδική δίχρωμη γοητεία τους.

Μέσα στο απογευματινό τοπίο ξεχωρίζουν στα ψηλά -θαρρείς πιο ζωντανά- οι τρούλοι των εκκλησιών και τα καμπαναριά τους. Οι κόκκινες εκκλησίες στέκονται μέτρα μακριά, αφήνοντας επιβλητικά να διακρίνεται η έντονη παρουσία τους. Η ώχρα βάφει αρκετά σπίτια με μια ξέχωρη λάμψη. Πίσω από ένα δέντρο που ξεστράτισε και γέρνει έξω από μια κατάλευκη μάντρα, μια καφέ πόρτα κλείνει πίσω της την οικογενειακή θαλπωρή.
Κήποι με λεμονιές, κήποι με κυπαρίσσια και λογιών-λογιών δέντρα ξεπηδούν ολόγυρα της πόλης. Τα φύλλα των δέντρων τους που θροΐζουν, αποκαλύπτουν πίσω από τα κλαριά τους την πέτρινη όψη του νησιού μας, που εναλλάσσεται με τις λευκές φάσες των τοίχων και τις ευφάνταστες πινελιές της λαδομπογιάς.
Σαν παίρνει πια το βαθύ σούρουπο, μια σκοτεινιά καλύπτει την Ύδρα, που τώρα εκείνη γκριζάρει, αφήνοντας τους πρώην κατάλευκους τοίχους της να καλωσορίζουν το χρώμα της σκιάς και της καληνύχτας του τοπίου.

Ελένη Χριστοδούλου

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σε μια Ύδρα νυχτωμένη Το βιβλίο των Ευχών »