Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2019

Η Χριστίνα Ζαραφωνίτου τοποθετείται για τρία επίκαιρα θέματα που απασχολούν την Ύδρα

  • Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2019 17:05
  • 4'

Λάβαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα επιστολή από την Καθηγήτρια Εγκληματολογίας,  Διευθύντρια Π.Μ.Σ. Εγκληματολογίας & του Εργαστηρίου Αστεακής Εγκληματολογίας, Παντείου Πανεπιστημίου, κυρία Χριστίνα Ζαραφωνίτου, η οποία τοποθετείται για τρία επίκαιρα θέματα που απασχολούν την Ύδρα.

Ακολουθεί η επιστολή:


Αγαπητή κυρία Χριστοδούλου,

Η αγάπη όλων μας για τον τόπο μας, την όμορφη Ύδρα μας, είναι αδιαμφισβήτητη. Είναι, όμως, χρήσιμη και επιβεβλημένη η ανταλλαγή απόψεων για την εύρεση των καλύτερων δυνατών λύσεων στα διαχρονικά ή συγκυριακά προβλήματα που την αφορούν. Ενόψει ανάληψης της ευθύνης του Δήμου μας από την επανεκλεγείσα Δημοτική Αρχή, θα ήταν ίσως επίκαιρες οι παρακάτω σκέψεις και προτάσεις, τις οποίες μου κάνει την τιμή η έγκριτη εφημερίδα σας να φιλοξενεί και σας ευχαριστώ θερμά.

Πρόσφατα, αναπτύχθηκαν έντονες συζητήσεις στα κοινωνικά δίκτυα αναφορικά με τα σκουπίδια και το σταβλισμό των ιπποειδών, που ανεξάρτητα από το περιεχόμενό τους, είναι ενδεικτικές ενός αντίστοιχα έντονου προβληματισμού και άρα, ενός ζωηρού ενδιαφέροντος για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στο νησί μας. Ας λάβουμε, λοιπόν, ως αφετηρία αυτή τη θετική προσέγγιση και στο πλαίσιο αυτό, ας ελπίσουμε να αξιοποιηθεί επίσης θετικά ο δημοκρατικός διάλογος που (οφείλει να) είναι ανιδιοτελής και (οφείλει να) αποσκοπεί στο κοινό καλό και στο συμφέρον του τόπου και των ανθρώπων του. Στο πλαίσιο αυτό, θα αναφερθώ σε τρία ζητήματα που θεωρώ ιδιαίτερης σημασίας.

Α) Δημιουργία ρυθμιστικού/κανονιστικού πλαισίου κυκλοφορίας, στάσης και στάθμευσης ιπποειδών

Είμαστε τυχεροί που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε στον ευλογημένο αυτό τόπο και που μπορούμε να απολαμβάνουμε το ξεχωριστά όμορφο φυσικό και αρχιτεκτονικό του περιβάλλον απαλλαγμένο από καυσαέρια και θορύβους αυτοκινήτων. Είναι, όμως, λυπηρό και ακατανόητο το γεγονός ότι δεν έχουν δημιουργηθεί έως και σήμερα χώροι νόμιμου σταβλισμού των συμπαθέστατων και απαραίτητων στον τόπο μας ιπποειδών. Όπως ανέφερα στην επιστολή μου που δημοσιεύσατε στο τεύχος του Σεπτεμβρίου 2010, στην Ύδρα, το ρόλο των αυτοκινήτων έχουν αναλάβει σε μεγάλο βαθμό τα συμπαθέστατα αυτά ζώα, τα οποία λόγω των συνεχώς αυξανόμενων αναγκών και της πρόσφατης τουριστικής αξιοποίησής τους σε μεγαλύτερο βαθμό από το παρελθόν, έχουν αυξηθεί, έτσι ώστε να είναι πλέον αναγκαία η δημιουργία ενός ρυθμιστικού και κανονιστικού πλαισίου, το οποίο να περιλαμβάνει τη δημιουργία κατάλληλων χώρων σταβλισμού τους καθώς και πρόσκαιρων «σταθμών». Οι παραπάνω χώροι πρέπει να ανευρεθούν από το Δήμο Ύδρας, μέσα από διαδικασίες τυπικά και ουσιαστικά νομότυπες, να λάβουν την έγκριση των αρμόδιων υπηρεσιών (υγιειονομικών, αρχαιολογικών κλπ) και να είναι οι μόνοι στους οποίους θα επιτρέπεται η στάση και στάθμευση των ιπποειδών. Αντίστοιχα, θα πρέπει να επικαιροποιηθούν οι κανόνες καθαριότητας και υγιεινής, κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η ρύπανση των κοινόχρηστων χώρων, η παραβίαση των κανόνων υγιεινής με συχνά δυσάρεστες συνέπειες στη δημόσια υγεία, η προσβολή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας και οι συγκρούσεις μεταξύ των κατοίκων. Πολλοί εξ ημών υφιστάμεθα τις αρνητικές συνέπειες των παραπάνω αυθαιρεσιών. Το προτεινόμενο ρυθμιστικό/κανονιστικό πλαίσιο θα πρέπει να περιλαμβάνει και κανόνες μεταχείρισης και επιμέλειας των ιπποειδών, ενώ θα πρέπει να τεθεί σε δημόσια διαβούλευση με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων και των δημοτών, ώστε να είναι κοινής αποδοχής και οι κυρώσεις που θα περιλαμβάνει να μη χρειαστεί να επιβληθούν.

Β) Προστασία φυσικού και αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος και ανταποδοτικά οφέλη

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει μια σημαντική προσπάθεια ανακύκλωσης, που εντάσσεται στην προστασία του περιβάλλοντος. Ωστόσο, δεν είναι επαρκής και θα πρέπει να επεκταθεί με διάκριση ανακυκλώσιμων υλικών (αλουμίνιο, πλαστικό, γυαλί, χαρτί) και δημιουργία σημείων συγκέντρωσης στο Καμίνι και στο Βλυχό τουλάχιστον. Η προσπάθεια αυτή θα χρειαστεί συνέργειες με την Περιφέρεια ώστε να γίνεται έγκαιρα και σωστά η αποκομιδή και να συνοδεύεται από ανταποδοτικά οφέλη, τα οποία θα πρέπει (επιτέλους!) να επεκτείνονται σε όλους τους κατοίκους και δημότες και όχι μόνο στους «μόνιμους», δεδομένου ότι όλοι επιβαρυνόμαστε με υψηλά δημοτικά τέλη αλλά και συμμετέχουμε σε όλα τα μέτρα που αφορούν το νησί μας. Η επέκταση αυτή πρέπει να αφορά και τα ανταποδοτικά οφέλη τόσο από την απαγόρευση τοποθέτησης ηλιακών θερμοσιφώνων που αποτελούν συνήθη και προσιτή εναλλακτική μορφή ενέργειας και εξασφαλίζουν σημαντική οικονομία στον οικογενειακό προϋπολογισμό, όσο και από τις πολλές χρήσιμες αλλά επαχθείς ταυτόχρονα επιβαρύνσεις που απορρέουν από το ειδικό καθεστώς οικοδόμησης και συντήρησης των ιδιοκτησιών μας. Έτσι, τα κίνητρα για την αποδοτικότερη προστασία του φυσικού και αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος θα αφορούν όλους τους κατοίκους της Ύδρας και θα είναι βιώσιμα σε μια μακροπρόθεσμη προοπτική.

Ωστόσο, η προστασία του φυσικού και αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος δεν απαιτεί πάντα ενέργειες αλλά ενίοτε και κάποια συγκράτηση. Ενδεικτικό το παράδειγμα της εκτεταμένης και συχνά όχι και πολύ καλότεχνης «καλντεριμοποίησης» ολόκληρης της Ύδρας. Έτσι, γίναμε μάρτυρες πλακόστρωσης μέρους ρεμάτων και όχι ολόκληρων (!), τσιμενταρίσματος μέρους της οδού Καμίνι-Βλυχός, πλακόστρωσης της λάκκας Καραφυλάκη και Καλαφάτη καθώς και πρόσφατα του δρόμου Βλυχού-Πλάκες. Πρόκειται για μια μορφή αστικοποίησης που έχει πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και θα έπρεπε να συνοδεύεται από μια συνολική μελέτη των επιπτώσεων στην αύξηση της θερμοκρασίας, στη μη βιοδιάλυση της κοπριάς των ιπποειδών και εν γένει των χόρτων και φυσικών απορριμάτων που το χώμα έχει την ιδιότητα να τα απορροφά, σε αντίθεση με την πέτρα και το τσιμέντο. Όμως, η επέκταση της αστικοποίησης αλλάζει και την παράδοση που θέλει τα παιδιά να παίζουν στο χώμα της λάκκας καθώς και τους δρομείς και περιπατητές του νησιού να απολαμβάνουν τα χωμάτινα μονοπάτια του. Άρα, τα λιγοστά που απέμειναν θα πρέπει να διαφυλαχθούν ως κόρη οφθαλμού και τα όμορφα και καλότεχνα καλντερίμια να διατηρηθούν και να αντικατασταθούν όπου χρειάζεται.

Γ) Πρόληψη του εγκλήματος

Τέλος, κάνοντας χρήση της επιστημονικής μου ιδιότητας, θα ήθελα να αναφερθώ στα θέματα της εγκληματικότητας που αν και δεν είναι (ευτυχώς) πολύ διαδεδομένη, ωστόσο έχει απασχολήσει τα τελευταία χρόνια την τοπική κοινωνία. Η Ύδρα έχει την ιδιαιτερότητα της μικρής κοινότητας με ό,τι αυτό συνεπάγεται καθώς και ενός ιδιαίτερα τουριστικού νησιωτικού μέρους. Τα παραπάνω χαρακτηριστικά απαιτούν ένα προσαρμοσμένο σχέδιο εγκληματοπροληπτικής πολιτικής, για το οποίο έχω δηλώσει ότι προσφέρομαι ευχαρίστως να συμβάλω μέσα και από την ίδρυση ενός τοπικού συμβουλίου πρόληψης της παραβατικότητας και κάθε άλλου δόκιμου μέτρου. Αλλά για τα θέματα της εγκληματικότητας, επιφυλάσσομαι σε μια ειδική αναφορά στο άμεσο μέλλον.

Όμως καμία πρόταση και κανένα μέτρο δεν θα είναι αποτελεσματικό στην κατεύθυνση της βελτίωσης της ποιότητας ζωής αν δεν στηρίζεται στη βάση του αλληλοσεβασμού και της χρηστής διοίκησης. Η Ύδρα μπορεί να διαψεύσει την παροιμία «μικρό χωριό-κακό χωριό» και να είναι το καλύτερο μικρό νησί, με κοινή προσπάθεια, σεμνότητα και αλληλεγγύη.

Συγχαίρω και ευχαριστώ την κυρία Ελένη Χριστοδούλου για την τήρηση του υψηλού επιπέδου δημοσιογραφικής δεοντολογίας που διατηρεί στην ιστορική εφημερίδα Η Φωνή της Ύδρας και εύχομαι καλή επιτυχία στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο.

Χριστίνα Μ. Ζαραφωνίτου

Καθηγήτρια Εγκληματολογίας, Διευθύντρια Π.Μ.Σ. Εγκληματολογίας & του Εργαστηρίου Αστεακής Εγκληματολογίας, Παντείου Πανεπιστημίου, Πρόεδρος του ΝΠΙΔ ΕΠΑΝΟΔΟΣ, Εθνική Αντιπρόσωπος στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πρόληψης του Εγκλήματος (EUCPN).