Πέμπτη, 01 Οκτωβρίου 2020

Το χρονικό μιας παρατεταμένης εγκατάλειψης - Ανοικτή επιστολή του Δημήτρη Σαράντη

  • Σάββατο, 22 Αυγούστου 2020 12:41
  • 6'

Με την παρακάτω ανοικτή του επιστολή προς τη «Φωνή της Ύδρας», τους Βουλευτές της Α’ Πειραιά και Νήσων, την Αντιπεριφερειάρχη Νήσων και τον Δήμο Ύδρας, ο Διευθυντής του Γυμνασίου του νησιού μας, Δημήτρης Σαράντης εκφράζει λίγες σκέψεις για προβληματισμό και κυρίως … ενέργειες!



sarantisΓια ποιο «Μεταφορικό ισοδύναμο» μιλάμε;

Είναι γεγονός αναμφισβήτητο, και θα ήταν μικροπρέπεια να μη το αναγνωρίσουμε, ότι η εφαρμογή του «μεταφορικού ισοδυνάμου» για τα νησιά μας ήταν μια θετικότατη προσέγγιση στα προβλήματα της νησιωτικότητας και όσα αυτή συνεπάγεται.

Δυστυχώς όμως πολύ λίγη και πολύ περιορισμένη για να καλύψει τα πραγματικά προβλήματα και τις ιδιαιτερότητες όλων των νησιωτών.

Θα μιλήσω αποκλειστικά για την Ύδρα, αλλά είμαι σίγουρος ότι και οι κάτοικοι πολλών άλλων νησιών θα βρουν τον εαυτό τους πολύ κοντά στις περιγραφές μου.

Είναι στιγμές που πραγματικά αισθανόμαστε πολίτες «δεύτερης κατηγορίας» ή «περιορισμένων δικαιωμάτων» και πραγματικά αγανακτούμε, γιατί καλό είναι το μεταφορικό ισοδύναμο, αλλά πρέπει να υπάρχει και τακτική συγκοινωνία για να το εκμεταλλευτούμε. Πόσες φορές δεν μένουμε αποκλεισμένοι κατά τη διάρκεια του χειμώνα, από βλάβες σκαφών ή απαγορευτικά. Και μην ξεχνάμε η Ύδρα βρίσκεται μόλις 1.30’ από τον Πειραιά (Θεωρητικά βέβαια).

Επιπλέον ένας ιδιαίτερος οικισμός όπως η Ύδρα, παραδοσιακός, διατηρητέος, σε ιδιαίτερο καθεστώς επιτήρησης και προστασίας υφίσταται μια σειρά περιορισμών και απαγορεύσεων με συνέπεια τη συνεχή ταλαιπωρία και επιβάρυνση των κατοίκων της, χωρίς ουδείς αρμόδιος ως τώρα να έχει ενδιαφερθεί ή ασχοληθεί, θεωρώντας φαντάζομαι ότι αφού υπάρχει ο νόμος οι πολίτες υποχρεούνται να υπακούουν.

Κανείς δεν ενδιαφέρεται για την προστασία και διατήρηση της Ύδρας και των οικισμών της περισσότερο από τους κατοίκους της, τους ανθρώπους που την αγαπούν και την τιμούν ως πατρίδα τους.

Έχει σκεφτεί όμως κάποιος ότι όλοι αυτοί οι περιορισμοί και απαγορεύσεις δυσκολεύουν τη ζωή και διαβίωση των κατοίκων σε τέτοιο βαθμό που πολλοί να αναγκάζονται να την εγκαταλείψουν ή να πουλήσουν αγαπημένη γονική περιουσία αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν στις δυσκολίες; Είναι δυνατόν η πολιτεία, αντί να δίνει κίνητρα να παραμείνουν, να εξαναγκάζει τους κατοίκους των νησιών να τα εγκαταλείπουν για να περάσουν ως λάφυρο σε εύπορους αγοραστές των ολίγων ημερών διαμονής, ερημώνοντάς τα. (Ουσιαστικά)

Έχει σκεφτεί άραγε κάποιος αρμόδιος, ότι σε κάθε περιορισμό της ελευθερίας και της ισονομίας, σύμφωνα με το σύνταγμα θα έπρεπε να δίνεται και μια σειρά από αντισταθμιστικά οφέλη, τα οποία και θα εξισορροπούσαν το μέγεθος της όποιας απώλειας;

Μάλλον όχι!

Αφήνω τη φλυαρία για να αναφερθώ σε μια σειρά από προβλήματα τα οποία καθιστούν τη ζωή μας μια περιπέτεια. Πίσω από το φανταχτερό τουριστικό προσωπείο της Ύδρας και της καλοκαιρινής αφθονίας; βρίσκεται ο αγώνας της καθημερινότητας για μια σειρά κατοίκων οι οποίοι δεν προσπορίζονται από τα οφέλη της τουριστικής αμάλθειας και προσπαθούν καθημερινά να επιβιώσουν, είτε ως μόνιμοι κάτοικοι, είτε ως ιδιοκτήτες γονικών κατοικιών τις οποίες και αρνούνται να εκποιήσουν.

Το κόστος αγαθών και υπηρεσιών είναι ιδιαίτερα αυξημένο, όχι μόνο εξ’ αιτίας της νησιωτικότητας, αλλά και μιας σειράς γνωστών απαγορεύσεων.

Στην Ύδρα δεν επιτρέπεται να κυκλοφορούν αυτοκίνητα και αυτό εξακοντίζει το κόστος των εσωτερικών μεταφορών, που είναι και καθημερινές. Μήπως θα έπρεπε να υπάρχει ένα μεταφορικό ισοδύναμο και για τις εσωτερικές μεταφορές; Ξέρετε ποιο είναι το κόστος οικοδομής σε περιοχές της Ύδρας στις οποίες δεν έχει πρόσβαση αυτοκίνητο; Πως μπορεί κάποιος να αντέξει κόστος πολλαπλάσιο των αστικών κέντρων και γιατί; Δεν θα έπρεπε η πολιτεία απαγορεύοντας τη δημιουργία δρόμων και την κυκλοφορία αυτοκινήτων (και πολύ σωστά), να προχωρήσει σε μια σειρά αντισταθμιστικών μέτρων γι αυτό; Για ποιο λόγο η αγάπη μας για την Ύδρα να επιβαρύνει την ποιότητα ζωής μας;

Η Ύδρα είναι παραδοσιακός διατηρητέος οικισμός, και πολύ σωστά, γιατί ένας τόπος σπάνιας ομορφιάς, απίστευτα διατηρημένος πρέπει να προστατεύεται και προστατεύεται!

Ποιος προστατεύει όμως τους κατοίκους από το αυξημένο κόστος, την απίστευτη ταλαιπωρία και γραφειοκρατία που αυτό συνεπάγεται. Στην Ύδρα δεν υπάρχει πολεοδομικό γραφείο, όπως και η αρχαιολογική υπηρεσία είναι στον Πειραιά, για να αλλάξεις ένα παράθυρο χρειάζεσαι αρχιτέκτονα, η έκδοση οικοδομικής άδειας και η οικοδομή είναι μια περιπέτεια, το πρωτοδικείο είναι στις Σπέτσες, το ΙΚΑ(ΕΦΚΑ) επίσης, το Ειρηνοδικείο στην Αίγινα. Για την απλούστερη διαδικασία απαιτείται χρήμα και χρόνος. Πού επί παραδείγματι μπορεί να απευθυνθεί ο απλός Υδραίος κάτοικος όταν αντιμετωπίζει προβλήματα με την πολεοδομία, ποια είναι η αρμόδια υπηρεσία στην οποία μπορεί να απευθυνθεί, σε ποιο δήμαρχο ή αντιδήμαρχο, σε ποιο δημοτικό συμβούλιο; Πως μπορεί να διεκδικήσει το δίκιο του απέναντι σε αυθαιρεσίες ή κατάφωρες παραβλέψεις και διαστρεβλώσεις; Ερώτηση για πολύ καλούς λύτες!

Η πολιτεία μάλιστα αντί να προστατεύει και να επιβραβεύει, αντίθετα τιμωρεί, με υψηλές αντικειμενικές και αυξημένο ΕΝΦΙΑ, φόρους και απίστευτη γραφειοκρατία.

Δεν θα προχωρήσω σε περισσότερο διαφιλονικούμενα θέματα, όπως είναι η υγεία, (Το πλησιέστερο νοσοκομείο είναι στο Άργος και η απομόνωση του covid-19 αποκάλυψε τις απίστευτες αδυναμίες του συστήματος υγείας), η καθαριότητα, η αποχέτευση, η ύδρευση και το κόστος τους, αλλά η διαβίωση, η θέρμανση, οι μεταφορές και οτιδήποτε αφορά την ποιότητα ζωής και την καθημερινή επιβίωσή είναι θέματα που δεν παίρνουν πλέον αναβολή και θα πρέπει η πολιτεία άμεσα να ασχοληθεί με τα προβλήματα της καθημερινότητας. Τα μεγάλα, πετρόχτιστα και σκαρφαλωμένα στο βράχο σπίτια της Ύδρας, πέρα από την απίστευτη ομορφιά τους συνεπάγονται και τεράστιο κόστος διαβίωσης, συντήρησης και διατήρησής τους. Και επί πλέον η πολιτεία μας επιβαρύνει με μια σειρά μέτρων που καθιστά την ήδη δύσκολη επιβίωσή μας, (από επιλογή και αγάπη στην Ύδρα) ακόμα δυσκολότερη, αρνούμενη να δεχτεί το μερίδιο που της αναλογεί.

Καλώ όλους τους βουλευτές της περιφέρειας, που ξέρω ότι αγωνιούν και αγωνίζονται μαζί μας, να συντρέξουν με όλες τους τις δυνάμεις αυτή την προσπάθεια, όπως επίσης και τη δημοτική αρχή η οποία πέρα από τα μεγάλα έργα να διεκδικήσει και τα απλά αλλά σημαντικότατα δικαιώματα των κατοίκων του νησιού, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια, την ίση μεταχείριση και κυρίως το αναφαίρετο δικαίωμα να ζουν στο νησί τους, στο νησί που αγάπησαν και υπερασπίστηκαν σε όλη τους τη ζωή.

Η σε επέλαση λαίλαπα του COVID-19 και οι αναμενόμενες συνέπειές της, είναι σίγουρο ότι θα επιδεινώσει τις πιο πάνω περιγραφές, κάνοντας την άμεση αντίδραση επιβεβλημένη! Τα ευρωπαϊκά προγράμματα ίσως είναι μια λύση, αυτό που θα είναι όμως καταλυτικό είναι η βούληση και οι συντονισμένες προσπάθειες όλων μας!

Με ιδιαίτερη εκτίμηση

Δημήτρης Σαράντης, εκπαιδευτικός

Υ.Γ. 1 Δεν είναι τυχαίο ότι οι εκπαιδευτικοί και πολλοί άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι αρνούνται να υπηρετήσουν στο νησί, αν και αυτό βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το κέντρο.

Υ.Γ. 2 Για κάθε ένα από τα παραπάνω θέματα χρειάζεται μια ξεχωριστή συζήτηση και ελπίζω αυτή η επιστολή να είναι η αιτία ξεκινήσει!



Και κάποιες προτάσεις…

  • Ίδρυση ειδικού πολεοδομικού γραφείου για την Ύδρα, με τη βοήθεια της περιφέρειας και σε άμεση επικοινωνία και συνεργασία με την Αρχαιολογική υπηρεσία, έτσι ώστε και η Ύδρα να προστατεύεται αποτελεσματικά και οι άδειες να εκδίδονται άμεσα! (Για επισκευές ατελώς)
  • Επέκταση του μεταφορικού ισοδυνάμου και στις εσωτερικές μεταφορές
  • Την επέκταση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων που τρέχουν με ειδικούς όρους για την Ύδρα (πχ «Εξοικονόμηση κατ’ οίκον»! Διάβαζα πρόσφατα για ειδικούς όρους στην περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.)
  • Σύνδεση της Ύδρας, λόγω του ειδικού καθεστώτος της με τα προνόμια και τα μέτρα που ήδη τρέχουν για τα απομακρυσμένα νησιά του Αιγαίου (Επιδόματα κλπ). Τα νησιά του Αργοσαρωνικού, αν και εν πολλοίς απομονωμένα εξαιρούνται σχεδόν συνολικά, λόγω της υπαγωγής τους στην περιφέρεια Αττικής!
  • Άμεση μείωση των τιμολογίων των πρώην ΔΕΚΟ με απόλυτα αιτιολογημένες εκθέσεις. ( Η πρόσφατη ανακοίνωση της ελάφρυνσης των οικιακών καταναλωτών λόγω Αγίου Γεωργίου ουδαμώς επηρεάζει, μια και αποτελεί μια επιπλέον κατάκτηση του Υδραϊκού λαού και βέβαια αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όσους δούλεψαν γι’ αυτή!)
  • Άμεση μείωση των φορολογικών συντελεστών σε όλα τα επίπεδα! Είναι πια καιρός να επανέλθει η ρύθμιση για τα μικρά νησιά που άδικα είχε καταργηθεί, όπως επίσης να γίνει και ειδική πρόβλεψη για μείωση του ΕΝΦΙΑ! Δεν είναι δυνατόν να φορολογούνται τα σπίτια της Ύδρας, με τις ιδιαίτερες συνθήκες και τις αυξημένες και κοστοβόρες ανάγκες επισκευών με επιλογές ακριβών προαστίων. Οι Υδραίοι πρέπει να μείνουν στον τόπο τους και όχι να εξοβελίζονται απ’ αυτόν!
  • Να προχωρήσει η σύνταξη επιτελικών σχεδίων διαχείρισης για απορρίμματα, αποχέτευση, ανακύκλωση! Ο δήμος της Ύδρας είναι πολύ μικρός για να μπορέσει να διαχειριστεί μόνος αυτά τα δυσεπίλυτα θέματα, που ταλαιπωρούν το νησί για χρόνια!
  • Σύνδεση των υγειονομικών δομών του νησιού μας με το ΕΣΥ (Τηλεϊατρική), για την άμεση και αποτελεσματική αντιμετώπιση επειγόντων και σοβαρών προβλημάτων υγείας.
  • Δημιουργία γραφείου υποστήριξης πολιτών σε θέματα που απαιτούν επικοινωνία με υπηρεσίες εκτός Ύδρας. Υπάρχουν συμπολίτες μας που αδυνατούν να ταξιδεύουν ή να διεκπεραιώσουν τις υποθέσεις τους εκτός Ύδρας.
  • Τέλος την εξασφάλιση της συνεχούς και ασφαλούς σύνδεσης του νησιού μας με τη λήψη αποφάσεων και μέτρων στήριξης των ακτοπλόων κατά τη διάρκεια του χειμώνα. (Η μόνιμη δρομολόγηση πχ ενός πλοίου όπως το Fcat 4 θα την εξασφάλιζε χωρίς καμία αμφιβολία!)

Σε όλα τα παραπάνω καταλυτική η συμμετοχή του Δήμου και της αντιπεριφέρειας, αλλά εξ’ ίσου σημαντική και η συστράτευση όλων! Η συμμετοχή και η υποστήριξη των βουλευτών μας είναι επιβεβλημένη και είμαι σίγουρος για την μόνιμη και διαχρονική υποστήριξη τους προς το νησί μας. Είναι καιρός πλέον για τη δημιουργία ενός στρατηγικού σχεδίου ανάπτυξης του νησιού μας και όχι αποσπασματικές κινήσεις από εδώ και από εκεί χωρίς συντονισμό και συνέχεια. Υπάρχουν στο νησί (Δυστυχώς ανενεργοί) πολλοί σημαντικοί και ικανοί συμπολίτες μας οι οποίοι θέλουν και θα μπορούσαν να συνεισφέρουν!

Αρκεί να υπάρχει θέληση…