Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Η Ύδρα έχει τη δύναμη να υπερνικήσει την οικονομική κρίση

  • Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2012 06:07
  • 3'

 Επίκαιρο άρθρο τεύχους Μαρτίου 2009

 

 

 

Από την Ελένη Χριστοδούλου


Με την οικονομική κρίση να μαστίζει και τη χώρα μας, με τις απολύσεις υπαλλήλων ακόμα και μεγάλων εταιρειών και δη πολυεθνικών και με επιχειρήσεις που βάζουν λουκέτο λόγω χρεοκοπίας, έχουμε φτάσει τελικά να ατενίζουμε το μέλλον με επιφύλαξη και φόβο.
Η Ύδρα που τους χειμωνιάτικους μήνες μοιάζει να «συντηρεί» την ύπαρξή της περιμένοντας να «ανθίσει» από την άνοιξη και μετά, αντιμετωπίζει την οικονομική ύφεση, ναι μεν με αξιοπρέπεια, αλλά με δυσκολίες που αγγίζουν το μαρασμό και τη μιζέρια.
Και ενώ περιμένουμε έναν συνεχή προγραμματισμό που τουλάχιστον όταν ανοίξει ο καιρός θα αποφέρει τουριστική άνοδο, επιχειρηματική εξέλιξη και σίγουρα επικερδή εικόνα στα μαγαζιά μας, τίποτα δεν ακούγεται και τίποτα δε διαφαίνεται ως δυναμική από τους υπάρχοντες συλλόγους μας.
Από τον Επαγγελματικό Σύλλογο δε βλέπουμε καμιά συσπείρωση ή ενέργειες ισχυροποίησης του κλάδου και γενικότερα δεν ενημερωθήκαμε ποτέ, για συντονισμένες κινήσεις που θα φέρουν κέρδη και δε θα ρίξουν το νησί μας στη δυσάρεστη θέση της οικονομικής εξαθλίωσης.
Γνωρίζουμε ότι από την Άνοιξη -με κυρίαρχο το Πάσχα να σηματοδοτεί τη μεγαλύτερη κίνηση- αρχίζει να τονώνεται τουριστικά η οικονομία του νησιού μας.
Τι κινήσεις γίνονται προς αυτήν την κατεύθυνση; Δουλεύει κανείς από το χειμώνα για να δρομολογηθούν κάποιες συναντήσεις (μικρά συνέδρια) σε ξενοδοχεία, ανοίγει κανείς πιθανή προοπτική εκδρομέων, όπως Σχολεία, ΚΑΠΗ, Σύλλογοι, οργανώνει εναλλακτικό τουρισμό για πεζοπορία στα μονοπάτια μας ή αφήνονται όλα στη διακριτική ευχέρεια του μεμονωμένου επισκέπτη που με flying ή και κότερο ακόμα, θα έρθει στο νησί μας;
Χρειάζεται μεγάλη κινητοποίηση, καλές δημόσιες σχέσεις και προπάντων η έννοια της συσπείρωσης και της ομαδικότητας. Με θετική σκέψη και οργανωμένες ενέργειες, η γκρίνια και η αναδουλειά, θα μεταμορφωθούν σε τουριστική κίνηση που θα μπορεί ακόμα και το Χειμώνα να «τρέφει» την Ύδρα.
Λέγεται ότι το νησί μας έχει χάσει πια την αίγλη του. Θα διαφωνήσουμε σ' αυτό, πιστεύοντας ότι η Ύδρα από μόνη της αποτελεί εκλεπτυσμένο και ξεχωριστό προορισμό. Ίσως όμως όλοι εμείς που την περιτριγυρίζουμε, θα πρέπει και της το οφείλουμε, να την κρατάμε πάντα ψηλά στη σκέψη του κάθε επισκέπτη, με δικές μας προσπάθειες και εξελιγμένες παροχές υπηρεσιών. Σκεφτείτε πόσες φορές ταξιδέψαμε σε κάποιον ουδέτερο προορισμό, χωρίς ιδιαίτερη φυσική ομορφιά και όμως η καθαριότητα, η ευγένεια, η επαγγελματική συμπεριφορά των επιχειρηματιών, μας έκαναν να δώσουμε καλή βαθμολογία στην περιοχή και μας άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις. Ό,τι είναι όμορφο, δε σημαίνει ότι δε χρειάζεται συντήρηση, συνεχή επιτήρηση και περιποίηση!


Υδραίικη οικοτεχνία
Πιστεύουμε επίσης, ότι μια σκέψη για οικοτεχνία, θα έδινε στο νησί μας πολλές θετικές προοπτικές. Καταρχάς, με κατάλληλη επιδότηση από το Υπουργείο Ανάπτυξης, σίγουρα θα ανοίγονταν νέες θέσεις εργασίας και κυρίως σε άνεργες γυναίκες οι οποίες επιθυμούν να εργαστούν, αλλά δε βρίσκουν δουλειά στο νησί μας. Επιπλέον θα τόνωνε σε τοπικό επίπεδο την κοινή δράση, τη συνεργασία και την ενότητα. Και μην ξεχνάμε ότι μια οικοτεχνία με προϊόντα Υδραίικα, θα αποτελούσε συνεχιστή της παράδοσης και μορφή ενδυνάμωσης των δικών μας τοπικών γεύσεων. Είναι σημαντικό να λέμε ότι η άνυδρη Ύδρα δημιουργεί προϊόντα που δηλώνουν παράλληλα το φιλοπρόοδο και ανήσυχο πνεύμα των Υδραίων. Ακόμα και μέσω Ιnternet θα μπορούσαν να πωλούνται όλο το χρόνο δικές μας τέτοιες νοστιμιές, όπως γλυκά του κουταλιού με Υδραίικη συνταγή, μέλι, ντόπιο τυρί, παστά ψάρια, καβουρμάς, σπιτικά ζυμαρικά, Υδραίικα αμυγδαλωτά. Αξίζει εδώ να σημειώσουμε, πόσο σημαντικά είναι τα Ζαχαροπλαστεία μας που με τα αμυγδαλωτά τους, αισθανόμαστε ότι κρατάμε το άρωμα της παράδοσής μας.


Παρελθόν και παράδοση
Αν πάμε τώρα χρόνια πίσω, όταν στην Ύδρα υπήρχαν υφαντήρια και αργαλειοί, θα βρούμε τα μοναδικά υφαντά που έκαναν τότε περήφανες τις Υδραίισσες για αυτές τους τις δημιουργίες και έδιναν αξία στην τεχνική και τη μαεστρία τους. Πού πήγαν όλα αυτά και γιατί όλοι εμείς δε διατηρήσαμε την τοπική μας παράδοση και αρκεστήκαμε στα αρχοντικά και στα μουσεία μας, για να διαδίδουν την ιστορία μας; Γιατί το γρήγορο κέρδος μπήκε στη ζωή μας και ο λαογραφικός μας πλούτος σταμάτησε να προβάλλεται με παραδοσιακά σημερινά μας δημιουργήματα;
Ποτέ δεν είναι αργά να συντονιστούμε στην πράσινη οικονομία με οικοτεχνίες αλλά και να οργανώσουμε τις ήδη υπάρχουσες επιχειρήσεις μας. Η «Φωνή της Ύδρας» είναι στο πλευρό του καθενός, που θέλει να πάει την Ύδρα μας ένα βήμα μπροστά στην πρόοδο, εγκαταλείποντας τη στασιμότητα, την τακτική του ωχαδελφισμού και της επίπεδης και μη δημιουργικής σκέψης.